ΕΛΛΗΝΙΚΟ SUBBUTEO - ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΧΕΔΟΝ 40 ΧΡΟΝΩΝ

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1970 – Η ΑΡΧΗ
Το Subbuteo ήρθε στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Οι πρώτοι «τυχεροί» κάτοχοι ήταν κυρίως παιδιά ναυτικών, οι οποίοι ταξίδευαν στα λιμάνια της Ευρώπης και έφερναν το παιχνίδι στην Ελλάδα σαν περιζήτητο Χριστουγεννιάτικο δώρο. Πολύ γρήγορα, η «Πανελλήνιος Αγορά» των Αφών Δρακάτου, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο κεντρικά καταστήματα παιχνιδιών της Αθήνας, αντιλήφθηκε τη δυναμική του νέου παιχνιδιού και εξασφάλισε την αντιπροσωπεία για την Ελλάδα. Τα πρώτα σετ του παιχνιδιού (Club Edition) έκαναν την εμφάνισή τους στις βιτρίνες των καταστημάτων παιχνιδιών.
Η επιλογή των εισαγωγέων αποδείχθηκε «θησαυρός». Ο αρχικός ενθουσιασμός των μικρών φίλων του νέου επιτραπέζιου ποδοσφαίρου και η επιθυμία τους να το αποκτήσουν εξελίχθηκε πολύ σύντομα σε «φρενίτιδα». Τα ράφια των καταστημάτων που πουλούσαν το παιχνίδι δεν προλάβαιναν να γεμίζουν με τις εκατοντάδες διαφορετικές ομάδες και τα πανέμορφα «αξεσουάρ» στα χαρακτηριστικά πράσινα κουτιά τους. Οι χιλιάδες μικροί φανατικοί φίλοι του Subbuteo δε χόρταιναν να χαζεύουν τις βιτρίνες και να ονειρεύονται το νέο τους απόκτημα: μία καινούργια ομάδα, ένα ζευγάρι τερμάτων, διαιτητές, ball boys, τηλεοπτικά συνεργεία, αστυνομικούς, φιλάθλους, κερκίδες, προβολείς και πόσα άλλα «έξτρα» που μεταμόρφωναν τα παιδικά δωμάτια σε «στάδια». Οι πιο τολμηροί μπορούσαν να ονειρεύονται ότι θα αποκτήσουν κάποτε ακόμη και τη «ναυαρχίδα» του στόλου, την περίφημη World Cup Edition.

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1980 – Η ΧΡΥΣΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ
Η δεκαετία του 1980 μπήκε με τους καλύτερους οιωνούς για το παιχνίδι. Η Ελλάδα στα τελικά του Κυπέλλου Εθνών, η έγχρωμη τηλεόραση που αναδείκνυε επιτέλους την ομορφιά των χρωμάτων του γηπέδου και ο ενθουσιασμός για το ποδόσφαιρο (και το Subbuteo) σε μεγάλα ύψη. Το πιο δημοφιλές ανάγνωσμα στα αγορίστικα περιοδικά ήταν το «Ποδοσφαιράκι του Μάικ», ενώ εφημερίδες και περιοδικά όπως η αξέχαστη «ΟΜΑΔΑ» αφιέρωναν ολόκληρες σελίδες κάθε εβδομάδα στο πασίγνωστο πια Subbuteo. Τα ονόματα των τότε Πρωταθλητών είχαν γίνει θρύλος στα στόματα των μικρών παικτών του Subbuteo: O Βέλγος Philippe Outmanns, ο δαιμόνιος Ιταλός Andrea Piccaluga, αλλά και δικοί μας, οι Νεοσμυρνιώτες Μισαρίδης, Φλαμουρίδης, Αναστασίου ήταν κάτι σαν Ημίθεοι στο μυαλό όλων των φανατικών οπαδών του παιχνιδιού.
Χιλιάδες παίκτες και εκατοντάδες «club» σε όλη τη χώρα συμμετείχαν στα προκριματικά των Πανελλήνιων Πρωταθλημάτων που διοργάνωνε κάθε χρόνο ο «Πανελλήνιος Όμιλος Subbuteo» (ΠΟS), η διοικητική και οργανωτική μονάδα του Subbuteo που ίδρυσαν οι Αφοί Δρακάτοι. Ο ΠΟS, με επικεφαλής τον ενθουσιώδη Νίκο Ζαλώνη, είχε από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του την εμπορική και οικονομική υποστήριξη της «Πανελληνίου Αγοράς».
Τα πρωταθλήματα άναβαν στις γειτονιές, τα τοπικά ντέρμπυ έσπαγαν καρδιές και οι πανηγυρισμοί για τα ωραία γκολ αντηχούσαν στις αυλές και τις πιλοτές. Οι αγώνες γίνονταν στα σπίτια-έδρες των αντιπάλων που πολύ συχνά θύμιζαν «καμίνια», γεμάτα με φιλάθλους-γειτονάκια των γηπεδούχων. Η συμμετοχή στην Τελική Φάση των Πρωταθλημάτων και στα Κύπελλα Ελλάδος που φιλοξενούνταν σε πολυτελή ξενοδοχεία και αποτελούσαν τις πλέον αναμενόμενες εκδηλώσεις, ήταν το άπιαστο όνειρο των μικρών πρωταθλητών της γειτονιάς. Τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα της δεκαετίας του 1980 έγραψαν ρεκόρ συμμετοχών και ανέδειξαν νέα ονόματα-θρύλους: Τσακίρης, Χορταριάς, Φωτόπουλος, Κάλλος, Ζαβός. Αναμφισβήτητα, οι μέρες του 1980 αποτέλεσαν τη Χρυσή Δεκαετία του Ελληνικό Subbuteo και μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη όσων είχαν την τύχη νε συμμετέχουν στις διοργανώσεις εκείνης της εποχής.

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1990 – Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ
Η δεκαετία του 1990 ξεκίνησε με μία ιστορική και ανεπανάληπτη επιτυχία για το Ελληνικό Subbuteo, την ανάδειξη του κορυφαίου Έλληνα παίκτη όλων των εποχών Άγγελου Τσακίρη ως Πρωταθλητή Κόσμου. Η επιτυχία αυτή σηματοδότησε και την έναρξη της συχνής και τακτικής συμμετοχής και των μεγάλων διακρίσεων των Ελλήνων παικτών στα διεθνή τουρνουά. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας το παιχνίδι εξακολούθησε να έχει μεγάλη απήχηση στους νεώτερους, χάρη στη διαφήμιση και τη σταθερή υποστήριξη της «Πανελληνίου Αγοράς». Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, το παιχνίδι αποτελούσε μία από τις πρώτες επιλογές στη λίστα δώρων των ποδοσφαιρόφιλων αγοριών και μία από τις πλέον δημοφιλείς ασχολίες.
Κάπου εκεί όμως ξεκίνησε και η αντίστροφη μέτρηση για το παιχνίδι και τη μαζική του επιρροή. Από τη μία η απόφαση της «Πανελληνίου Αγοράς» να σταματήσει την προβολή και την οικονομική και διοικητική υποστήριξη του παιχνιδιού και από την άλλη η έλευση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών οδήγησαν στην ταχύτατη μείωση του ενδιαφέροντος για τον πάλαι ποτέ βασιλιά των επιτραπέζιων παιχνιδιών. Η απότομη μείωση του ενδιαφέροντος και του αριθμού των συμμετοχών στις εγχώριες διοργανώσεις (Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδος) ήρθε σε απόλυτη αντίθεση με τις πολλές και σημαντικές διεθνείς διακρίσεις που πέτυχαν την ίδια περίοδο οι Έλληνες παίκτες.
Η μικρή ομάδα των παλαιών παικτών που αποφάσισε να πάρει στα χέρια της την κατάσταση στην μετά-ΠΟS εποχή, κατέληξε πολύ γρήγορα να αναλώνεται σε ενδοσυλλογικές αντιπαραθέσεις με έπαθλο την απόλυτη κυριαρχία επί των αντιπάλων φατριών. Παρά την επιτυχημένη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην Ελλάδα το 1997 και τις σημαντικές διεθνείς επιτυχίες σε ατομικό (Κουτής Δ. 1η θέση Ευρωπαϊκό Κύπελλο Παίδων 1996 & 1η θέση ΕΚ Νέων 1997, Μπέης 1η θέση Ευρωπαϊκό Κύπελλο Παίδων 1997 & 1999, Φωτόπουλος 2η θέση Ευρωπαϊκό Κύπελλο Βετεράνων 1997 & 2η θέση Παγκόσμιο Κύπελλο Βετεράνων 1998) και ομαδικό επίπεδο (1η θέση Ευρωπαϊκό Κύπελλο Νέων 1997, 2η θέση Ευρωπαϊκό Κύπελλο 1997, 2η θέση Παγκόσμιο Κύπελλο 1998, Falcons Athens 1η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων 1998), η κατάσταση αυτή οδήγησε στην ανυποληψία και τη συρρίκνωση του ενδιαφέροντος για το Subbuteo σε τέτοιο βαθμό, ώστε στο Πρωτάθλημα της χρονιάς 1999-2000 πήραν μέρος μόνο 21 παίκτες, ενώ στο Κύπελλο της ίδιας χρονιάς συμμετείχαν μόλις 17 παίκτες…

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 2000 – ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ
Η τέταρτη δεκαετία για το Ελληνικό Subbuteo ξεκίνησε όσο άσχημα τελείωσε και η προηγούμενη. Ισχνή κεντρική οργάνωση, οικονομική υποστήριξη εκ των ενόντων, μικρή συμμετοχή παικτών, προσωπικές κόντρες. Σιγά-σιγά και με τη βοήθεια του Internet, που έδωσε την ευκαιρία στους αιώνιους νοσταλγούς του παιχνιδιού να αναζητήσουν και να βρουν ξανά την επαφή με το παιχνίδι, αρκετοί νέοι και παλαιοί παίκτες πύκνωσαν τις τάξεις του χειμαζόμενου χόμπυ, που ωριμάζοντας σε παγκόσμιο επίπεδο φιλοδοξεί πια να γίνει επίσημο άθλημα.
Μία ακόμη μεγάλη επιτυχία (2η θέση Παγκόσμιο Κύπελλο 2005) προστέθηκε στην ιστορία του παιχνιδιού. Οι λίγοι φανατικοί φίλοι του παιχνιδιού στην Ελλάδα το βοήθησαν να επιβιώσει μέσα από όλες τις δυσκολίες. Το κρατούν ζωντανό ακόμη, ελπίζοντας σε μία νέα αρχή. Δυστυχώς, οι προσωπικές φιλοδοξίες των ίδιων αυτών ανθρώπων και η αδιαφορία ορισμένων άλλων για τους πολλούς, εμποδίζουν το Subbuteo να φτάσει εκεί που του αξίζει, ψηλά στις καρδιές των φίλων του και στους αριθμούς συμμετεχόντων στις διοργανώσεις του νεοσύστατου ΠΣΕΑΕΠ.
Όμως, για εμάς που ζήσαμε την ομορφιά και την ένταση του παιχνιδιού στα παιδικά μας χρόνια, η πίστη για μία νέα αρχή δεν κλονίζεται. Εμείς που έχουμε κλείσει τρεις δεκαετίες αφοσίωσης στο Ελληνικό Subbuteo, το οποίο είναι πάνω από όλα διασκέδαση και όχι φιλοδοξία και μέσο εκτόνωσης, θα συνεχίσουμε να το βλέπουμε σαν παιχνίδι. Οι καλύτερες μέρες θα έρθουν, για εμάς τους παλιούς, αλλά και για τους νέους φίλους του Subbuteo στην Ελλάδα.

πηγή: site volos tsc

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ - SUBBUTEO

Η ιστορία του Subbuteo

Η ιστορία του Subbuteo όπως καταγράφεται στην παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια, ώστε να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, καλύπτοντας ουσιαστικά την ιστορία του παιχνιδιού μέχρι το 2009...

Η ιστορία με λίγα λόγια

To 1929 στο Λίβερπουλ κάποιος Άγγλος, ονόματι Μπίλ Κήλυ, παρουσιάζει ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου με την ονομασία New Footy. Το παιχνίδι αποτελείται από ξύλινα τέρματα με δίχτυ, φιγούρες από χαρτόνι και ημισφαιρικές βάσεις στις οποίες τοποθετούνταν οι φιγούρες που αναπαριστούσαν τους παίκτες. Οι φιγούρες είχαν συγκεκριμένη στάση για κάθε θέση και συνεπώς δεν ήταν δυνατόν να τοποθετηθούν σε άλλη θέση του γηπέδου εκτός από την συγκεκριμένη για την οποία είχαν κατασκευαστεί, επίσης η βάσεις ήταν ιδιαίτερα σκληρές και δεν μετακινούνταν (γλιστρούσαν) με ευχέρεια.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο ο Πήτερ Άντολφ παρουσιάζει μια καινούργια εκδοχή επιτραπέζιου ποδοσφαίρου. Θέλησή του είναι να την ονομάσει «The Hobby» (Το Χόμπυ), αλλά αυτό δεν του επιτρέπεται, βρίσκει μια λατινική λέξη που παραφράζοντας την αποκτά την ίδια έννοια με την αρχική ιδέα. Έτσι γεννιέται το «Subbuteo».

Λόγω του πολέμου η βιομηχανία έχει εξελιχθεί και έχουν ανακαλυφθεί καινούργια υλικά και τρόποι μαζικής παραγωγής. Ένα υλικό που έχει κάνει την εμφάνισή του κατακτώντας της αγορές της εποχής είναι το πλαστικό!!!

Το 1947 λοιπόν βγαίνει στην αγορά ένα νέο παιχνίδι επιτραπέζιου ποδοσφαίρου, απόγονος ή συγγενείς του New Footy, με το όνομα SUBBUTEO, περιλαμβάνει φιγούρες από σελιλόιντ (επίπεδες εικόνες με την φιγούρα ποδοσφαιριστή, λόγω του ότι ήταν επίπεδες έμειναν στην ιστορία σαν «FLATS»), οι οποίες στηρίζονται σε πλαστικές ημισφαιρικές βάσεις που στην κάτω μεριά γίνονται ελαφριά επίπεδες.

Το παιχνίδι δεν περιλαμβάνει αγωνιστικό χώρο, αλλά συνίσταται στις οδηγίες να χρησιμοποιείται για γήπεδο μία στρατιωτική κουβέρτα (λόγω του πολέμου οι κουβέρτες του στρατού ήταν σε αφθονία σε όλη την Ευρώπη) και επίσης στην συσκευασία, περιλαμβάνεται και μία κιμωλία!!! για το χάραγμα των γραμμών του γηπέδου.

Οι βασικοί κανόνες του νέου παιχνιδιού και ο τρόπος διεξαγωγής του, διαφέρουν από ότι άλλο έχει κυκλοφορήσει στην αγορά, όχι μόνο για εκείνη την εποχή αλλά ακόμα και μέχρι σήμερα. Το παιχνίδι έχει μια αρκετά καλή πορεία στους πιτσιρικάδες εκείνης της εποχής στην Μεγ. Βρετανία.

Μέχρι το 1950 τα δύο παιχνίδια μένουν στην αγορά και συναγωνίζονται για την κυριαρχία.

Η μεγάλη αλλαγή όμως υπέρ του SUBBUTEO επέρχεται στα 1960 όταν για πρώτη φορά παρουσιάζονται οι τρισδιάστατες φιγούρες, πάνω σε φινιρισμένες πλαστικές βάσεις, στις οποίες έχουν τοποθετηθεί μεταλλικές προσθήκες για να έχουν λίγο περισσότερο βάρος για περισσότερη ακρίβεια και μεγαλύτερη σταθερότητα. Η μεγάλη συγκυρία έρχεται όταν, το 1966 η Αγγλία κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο, στην διοργάνωση που φιλοξενείται στα γήπεδά της και το παιχνίδι «απογειώνεται».

Με την ρεαλιστικότητα που προσφέρει στον τρόπο παιχνιδιού γίνεται το αγαπημένο παιχνίδι κάθε μικρού βρετανού και κάθε ένας που επισκέπτεται το Μεγάλο Νησί, φεύγοντας κουβαλάει ένα SUBBUTEO, δώρο για κάποιον πιτσιρικά πίσω στην πατρίδα του. Σε όλες τις χώρες που πηγαίνει γνωρίζει την αποδοχή και γίνεται αμέσως γνωστό.

Επικρατεί «πυρετός» σε όλες τις χώρες που το γνωρίζουν. Αρχίζει η παγκόσμια αναγνώρισή του, σαν το πιο πετυχημένο παιχνίδι αναπαράστασης κάποιου σπορ και όχι οποιουδήποτε σπορ, αλλά του «Βασιλιά των σπορ». Το 1968 η άδεια πωλείται στην μεγάλη εταιρεία κατασκευής παιχνιδιών «Waddingtons».

Στην εικοσαετία 1965-1985 το παιχνίδι γνωρίζει μεγάλη άνθηση παγκοσμίως, πέρα από της αναρίθμητες εκδόσεις με τα χρώματα ομάδων από όλο τον πλανήτη, εμφανίζονται πλήθος αξεσουάρ (κερκίδες, προσωπικό του γηπέδου, προβολείς που λειτουργούν με μπαταρίες, όργανα της τάξης, φίλαθλοι, συνεργείο τηλεόρασης, διαφημίσεις για τον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου, πίνακας αποτελεσμάτων, φράχτης κ.λ.π.), όλα αυτά δεν προσφέρουν στην ουσία του παιχνιδιού, αλλά προσθέτουν στην προσπάθεια των κατασκευαστών να παρουσιάσουν μια πιο αληθοφανή αναπαράσταση ενός γηπέδου ποδοσφαίρου (κερδίζοντας και αρκετά χρήματα παραπάνω), κυκλοφορεί επίσης και ένα δισκάκι 45 στροφών με πραγματικούς ήχους και ύμνους των γηπέδων (Σήμερα είναι ένα από τα πιο συλλεκτικά κομμάτια του είδους).

Παντού εμφανίζονται κλαμπ που διοργανώνουν ή συμμετέχουν σε διοργανώσεις. Ιδρύεται Αγγλική Ομοσπονδία Subbuteo και η Διεθνής Ομοσπονδία-FISA (Federation International Subbuteo Association), βέβαια υπάρχουν και οι πρώτες αντιδράσεις, για το ότι υπάρχει στην ονομασία της ομοσπονδίας το λογότυπο που παραπέμπει στην εταιρεία και στο προϊόν που διαθέτει και όχι σε αυτό καθ' αυτό το σπορ, όπως θα ήθελαν οι φίλοι του, τα πράγματα όμως δεν αλλάζουν. Έντονα ανταγωνιστικά πρωταθλήματα γίνονται σε πολλά μέρη του κόσμου και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στην Γερμανία, στην Ελβετία κ.α.

Στα τέλη της δεκαετίας του 80, αρχές του 90, δυσαρεστημένοι φίλοι του σπορ βλέποντας την ολιγωρία της Ομοσπονδίας στην εξέλιξη του αθλήματος και το καπέλωμα της, από την εταιρεία που έχει αγοράσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού, λειτουργώντας στην ουσία σαν παρακλάδι της, ιδρύουν ένα ανεξάρτητο όργανο. Στο μεταξύ στις μεγάλες διοργανώσεις οι φίλοι του σπορ ανακαλύπτουν καινούργιες τεχνικές και τρόπους ανάπτυξης παιχνιδιού πάνω στην πράσινη τσόχα.

Ειδικά το γυάλισμα των φιγούρων της κλίμακας 00, που μέχρι τα μέσα της δεκαετίες του 90 δεν έχουν γίνει ιδιαίτερα αποδεκτές, λόγω την μειωμένης ολίσθησης και της έλλειψης ακρίβειας σε ελιγμούς, φέρνει «επανάσταση» στο παιχνίδι. Κάποιοι μέχρι τότε αναγκάζονταν να καταφύγουν σε διάφορα «κόλπα», μερικοί ακόμα και να κατασκευάσουν από μόνοι τους ξύλινες φιγούρες για να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα. Από την στιγμή που έπαιρναν την έγκριση της ομοσπονδίας είχαν το δικαίωμα να το κάνουν.

Στο παγκόσμιο κύπελλο Ε.Π. του 1982, οι Ιταλοί παίκτες εντυπωσιάζουν τους πάντες (και στο επιτραπέζιο όπως και στην ποδοσφαιρική διοργάνωση εκείνης της χρονιάς στα γήπεδα της Ισπανίας), με την τρομερή ακρίβεια και την τεχνική τους πάνω σε φιγούρες την κλίμακας 00.

Ένας από αυτούς που εντυπωσιάστηκαν από την επιτυχία των Ιταλών, ήταν και ο Ελβετός πρωταθλητής Βίλλυ Χόφμαν, που αντιμετωπίζοντας στην διοργάνωση τον Ιταλό Ρέτζο Φρινάνι συντρίβεται με 7-2. Γυρίζοντας στην πατρίδα του πειραματίζεται με τον τρόπο που χρησιμοποίησαν οι Ιταλοί στο γυάλισμα των παικτών και την αλλαγή στον τρόπο παιξίματος που αυτό συνεπάγεται. Τελειοποιεί τον τρόπο και την τεχνική των Ιταλών, επηρεάζοντας τον τρόπο παιχνιδιού σε παγκόσμια κλίμακα.

Το 1992 μια ανεξάρτητη εταιρεία εξελίσσει καινούργιες φιγούρες και συνεργάζεται με τον Βίλλυ Χόφμαν, για την τελειοποίησή τους, δίνοντας τους το όνομα «Sports». Παρόλο ότι δεν φέρουν το copyright «Subbuteo», εγκρίνονται από την Διεθνή ομοσπονδία και γνωρίζουν ευρεία αποδοχή από τους παίκτες διεθνώς.

Το 1994 από την ίδια εταιρεία εμφανίζεται η φιγούρα Toccer. Την ίδια χρονιά η Αγγλική ομοσπονδία αλλάζει, καταργείται η λέξη Subbuteo από τον τίτλο της και μπαίνει η λέξη Sport.

Το 1999 η HASBRO (εταιρεία που ανήκει πλέον το «Subbuteo») ανακοινώνει ότι προτίθεται να σταματήσει την παραγωγή σετ και αξεσουάρ του αγαπημένου διεθνώς παιχνιδιού, με την δικαιολογία ότι η ζήτηση δεν καλύπτει τα κριτήρια της εταιρείας για κάλυψη των εξόδων της παραγωγής.

Το Μάιο του 2001 σταματάει οριστικά η παραγωγή και αμέσως γίνονται η πρώτες επαφές για αγορά του brand name και συνέχιση της παραγωγής από άλλες εταιρείες, κάτι όμως που δεν έχει τελεσφορήσει έως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές.

Όσο υπάρχουν όμως οι αναρίθμητοι φίλοι του ανά τον κόσμο, είναι σίγουρο ότι δεν έχει γραφτεί το τέλος για το αγαπημένο αυτό σπορ.

πηγή: Subbuteo «the classic table football»